Miraculum: Biedronka i Czarny Kot, Rozdział 15

Uwaga!!! To 15 część opowiadania. Dodaje ją teraz, bo pomyliłam się w numeracji opowiadań i napisałam, że to 17 część. Chciałam ją edytować, ale przypadkiem przestała isnieć dlatego macie poprawioną cyfrę :3 

*****

-A ja myślałem, że nie żyjesz?! - wybuchł śmiechem. - Fajnie się patrzyło jak umiera koleżanka! Mari dopiero teraz się rozbeczała. Nawet nie próbowała się powstrzymywać. WC podszedł do niej.
-Ej, spróbuj ją tknąć! - krzyknął Adrien.
-Nie bój... się oon... jej nie tknie... - wstała powoli z ziemi. WC patrzył się w nią jak wryty. Przecież przed chwilą ją zabiłem...- pomyślał.
-Ja przecież... ciię zabiłemm... - wyjąkał i lekko się cofnął. Dopiero teraz Marinette spojrzała na swoją kuzynkę. Jej brzuch nadal przypominał rozszarpane mięso. Z jej warg wydobywała się czerwona ciecz. Niby zachowywała się się jak normalny człowiek, to kolor oczu powtórnie zmienił się na ten zwykły. -Sama nie wiem czemu jeszcze żyję... - powiedziała podśmiewując się pod nosem. - Może to przeznaczenie... Aby razem z Biedroną cię załatwić... - popatrzyła na płaczącą towarzyszkę swoim przebiegłym spojrzeniem. I nagle...
-Marinette, czas do szkoły! - krzyknęła Sabina do swojej córki. Nastolatka szybko otworzyła oczy i otarła czoło. To tylko koszmar - pomyślała.
-Już wstaję! - odpowiedziała i obejrzała się za budzikiem. Wskazywał godzinę 7.25. W biegu zerwała się z łóżka i założyła czarną koronkową spódnicę, białą koszulę, szarą marynarkę i baleriny. Zbiegła na dół na śniadanie. To co miała na talerzu znalazło się w jej plecaku, po czym rzuciła zwykłe:
-Zjem w szkole!
Wzięła tornister, który był wypełniony przyborami i kosmetyczką. Gdy trafiła do placówki, poszła do najbliższej toalety, aby poprawić wygląd. No bo przecież Adrien nie może mnie zobaczyć bez makijażu - pomyślała. Po drobnych korektach, pobiegła pod klasę gdzie spotkała Alyę.
-No nareszcie! Gdzie ty byłaś! - przytuliła Mari po czym dodała - No nieźle! Nie wiedziałam, że aż tak się wystroisz. Na co nastoletnia Biedronka rzuciła:
-Merci.
*****
Wstała dzisiaj o 8.30. Nie miała zaplanowanych żadnych spotkań. Musiała teraz znaleźć tą super - moc. Ruszyła do łazienki, która była w jej pokoju. Po odświeżeniu się, poszła specjalnie do piekarni Dupain-Cheng'ów. Chciała porozmawiać z nią i Tikki. Może one mi pomogą? - pomyślała.
-Cześć ciociu! - rzuciła. - Masz może jakiegoś rogala z czekoladą?
- Tak. Może być ten?
Dziewczyna przytaknęła. Sabina za pomocą szczypiec włożyła wypiek do torebki, a Ania podała jej banknot.
- Jest może w domu Mari? - zapytała odbierając śniadanie.
- Niestety nie ma. Dzisiaj ma zajęcia trochę wcześniej. - odpowiedział Tom wchodząc z świeżymi bułeczkami.
- Aha. To w takim razie przyjdę po południu. Merci! - i wyszła ze sklepu. 

*****
- Chłopie, czy ta miłość ci odwaliła?! - zapytał Plagg Adriena, który był w toalecie.
- Nie, a czemu pytasz? - powiedział jak zwykle opanowany.
- No bo na każdej lekcji gapisz się na nią, myślisz o niej, piszesz liściki miłosne w domu i cały czas o niej gadasz! - powiedziało oburzone kwami. Chłopak nie odpowiedział. Kwami wleciało do koszuli nastolatka. Kiedy wyszedł na korytarz i zobaczył Marinette, zajmurowało go... Dziewczyna bardzo ładnie dziś wyglądała. Świetnie dopasowany strój i odpowiedni makijaż dodawał jej uroku kobiecości. Chciał do niej podejść, ale zza horyzontu ukazał się Nathanaël - kolega, który w skrycie podkochiwał się w Mari. Musiał wyrazić komplement, bo dziewczyna się zarumieniła i usłyszał ledwo słyszalne: Merci. Jego krew się gotowała. Było widać jego zazdrość. Nikt nie może mieć oprócz niego, jego pani - pomyślał. Momentalnym tempie odsunął chłopaka od swojej ukochanej i powiedział:
- Sorry, ale odwal się od mojej dziewczyny...?! - i pocałował nastolatkę w usta. Fiołkowooka nie kryła zdziwienia. Trwali tak przez kilka sekund. Każdy się na nich patrzył. Alya dyskretnie zrobiła kilka zdjęć, by potem przesłać przyjaciółce. Gdy przestali rozległ się wielki wiwat na ich cześć. Ale dziewczyna nie była szczęśliwa. Była zła na chłopaka. Zaciągnęła go pod toalety i wrzasnęła:
- Coś ty zrobił?! - nie kryła poirytowania.
- Nie mogłem pozwolić aby inny chłop... - nie dokończył bo mu przerwała.
- Mogłeś... - dziewczyna zmieniła ton na łagodny. Nagle z torebki wyskoczyła Tikki.
*****
Sorry, że tak późno, ale miałam skonfiskowany telefon. Wynagrodzę wam to jeszcze.
Pozdrawiam!
Mari Agreste

Info :3 i wyniki ankiety!!

Hej, moi kochani! Nie przedłużam dlatego zaczynam...
Jesteście pewni ciekawi nowej serii więc powiem....

tum tum rum tum......

większością głosów wygrała odpowiedź....

Pamiętnik Adriena!!! 

Już byłam pewna tej odpowiedzi więc napisałam pierwszy wpis do pamiętnika. Możecie zobaczyć przedpremierowo fragment pod postem. Chciałam was jeszcze poinformować, że nie obiecuję wam iż będę dodawała to codziennie. Ale zaległości z tygodnia będą pojawiać się w weekendy. Jak wiecie każdy ma swoje życie... Sprawdziany, egzaminy, kartkówki, pracę domową i inne rzeczy...
A tak poza tym dziękuję wam za ponad 3000 wyświetleń!
Pozdrawiam!
Mari Agreste

Miraculum: Biedronka i Czarny Kot, Rozdział 17

- Czy uczynisz mnie najszczęśliwszym człowiekiem, i zostaniesz moją dziewczyną? - zapytał i spojrzał na ukochaną. Była zdziwiona, ale też radosna.
- Tak!! - krzykła, przytuliła się do niego. Chłopak zobaczył, że po jej policzku spływa łza więc otarł ją swoim kciukiem. Jeszcze raz głęboko spojrzeli w sobie oczy i znowu połączyli się w namiętnym pocałunku. Trwali tak dopóki nie usłyszeli krzyku... Po chwili niebo stało się ciemne... W parku zebrali się wszyscy posiadacze będący we Francj, w tym Mistrz Fu, oprócz jednej posiadaczki - Ani.
- Gdzie jest Anka?! - zapytały chyba wszystkie dziewczyny. Nikt nie zdołał odpowiedzieć, bo jakby z nikąd pojawił WC i Volpina.
- O jakie to słodkie, martwicie się o koleżankę! - powiedziała i wybuchła śmiechem.
- Volpina! - wysyczała przez zamknięte zęby Ami, zamieniona w Abeję.
- Raczej wasza przyjaciółka do Was nie dołączy... - powiedział WC śmiejąc się.
- Czemu niby? - zapytała Biedronka. Wrogowie spojrzeli na siebie i wybuchli śmiechem.
- To wy tego jeszcze nie widziałyście!? - wydukała ze śmiechem, po czym dodała. - Zamieniła hotel Grand Paris w lodowiec! - wykrzykła na cały regulator.
- Nie kłam! To w nie stylu Muzy!! - odpowiedziała prawdziwa lisiczka.
- Jeżeli nie wierzycie, to same zobaczcie! - zachęciła ich z uśmieszkiem. WC stworzył swoimi mocami jakimś cudem telewizor i go włączył. Właśnie nadawali relacje spod samego budynku. Naprawdę wyglądał jak bryła lodu.
- Skąd mamy pewność, że to na pewno Anka zrobiła?! Może to twoja sprawka?! - powiedział Czarny Kot.
- No to jeżeli nam nie wierzycie, to może zapytajcie się "aniołeczka"? - rzekła pewnie siebie Volpina.
*****
Ukryła się w zaułku. Jej tajemnica wyszła na jaw przez Chloé. Gdyby nie zciągła z niej rękawiczki i nie zdenerwowała, to by nie zamroziła hotelu. Uciekła. Nie chciała być zagrożeniem dla innych. Ta moc pojawiła się niedawno. Zaczęła się nasilać. Bała się jak cholera. Czego się bała? Że uznają ją za wiedźmę i znienawidzą. Ale teraz jest tylko sama. Zostawiła Leen w hotelu. Nie chciała, żeby ktoś zrzucił winę na nią. Wcale nie płakała. Musiała być silna. Postanowiła się wybrać w same góry. Tam nikt jej nie znajdzie i nie będzie zagrożeniem dla innych. Przeskakiwała budynki by nikt jej nie zobaczył. Po każdym kroku na dachu pojawiał się lód.
*****
- Ej, a może to tylko żart? - wyjąkał Plagg. - Moja mi amora nie zrobiła by tego! - bronił tak zaciekle. Nagle zobaczyli, że asfalt pokrywa się lodem, a w powietrzu zaczyna padać śnieg. Nad nimi przeleciała jakaś postać. Nie zdążyli spojrzeć jej się dokładnie. Dzięki swoim magicznym przyrządom, szybko dostali się pod sam ekskluzywny budynek. Robotnicy próbowali przełamać zamarznięty hotel. Do super bohaterów podeszła Chloé "na skargę".
- No nareszcie jesteś, Biedronko! - rzuciła się w ramiona bohaterki i spojrzała na innych. - I wy też.
- Co się stało? - zapytała Abeja.
- Była w hotelu mojego tatusia, pewna "gwiazdeczka", kuzynka takiej jednej pokraki z mojej klasy. I gdy byli fotoreporterzy, a oni chcieli zrobić zdjęcia tej "gwiazdeczki" więc też chciałam z nią. Dlatego pociągnęłam ją za rękę i zdjęłam jej jedną rękawiczkę, a ta zaczęła się na mnie drzeć. Więc też zaczęłam ją obrażać, a ta jednym ruchem ręki zrobiła lód... I później uciekła.
- Gdzie ona uciekła? - zapytała "Volpina", która nagle pojawiła się z Władcą Ciem.
- Yyhhh... Mówiła coś o jakiejś górze... - powiedziała przerażona blondynka i ukryła się za Czarnym Kotem.
- O, dziękuję! Co za trafna informacja! - powiedział uśmiechnięty Władca Ciem. - A teraz "Volpino", ruszajmy! Zrobimy jej gorące powitanie!- zaśmiał złowieszczo i przemieszczali się z zawrotną szybkością.
*****
Wspinała się po stromych powierzniach gór. Zdjęła rękawiczki. Pewnie już każdy wie - pomyślała. Szła. Pod nosem śpiewała piosenkę...
"Na zboczach gór, biały śnieg nocą lśni i nietknięte z tobą trwa, Królestwo samotnej duszy, a królową jestem ja..."
Puściła pelerynę i zaczęła "rzeźbić" śniegiem i lodem. Cały krajobraz letni zamienił się w zimowy.

Prawie 2500 wyświetleń!!

Witajcie, dzisiaj chyba kolejny raz!
Już jest prawie 2500 wyświetleń, dlatego:

Dziękuję!! Dziękuję! Dziękuję! Dziękuję!! Dziękuję!! Dziękuję!! 
Thank you!! Thank you! Thank you!! Thank you!! Thank you!! 
Dank u!! Dank u! Dank u! Dank u!! Dank u!! Dank u!! 
Go raibh maith agat!! Go raibh maith agat! Go raibh maith agat! Go raibh maith agat!! Go raibh maith agat!! Go raibh maith agat!!
Danke!! Danke! Danke! Danke!! Danke!! Danke!! 

Zadajecie pewnie jeszcze pytanie: Co to są za języki?! Dlatego odpowiadam. Po kolei słowo dziękuję napisałam w języku:
- polskim
- angielskim
- niderlandzkim
- irlandzkim
- niemieckim.
Te języki mi są nieznane!! Mam osoby oglądające mego bloga z Polski, Stanów Zjednoczonych, Holandii, Irlandii i Niemiec!!! Dla mnie szok.... xd!!
Mam prośbę, żebyście jeszcze raz napisali mi linki do swoich stron. Ja nie nadążąm nad tym wszystkim!! Proszę o zagłosowanie w ankiecie! Obowiązkowo!!
P.S. ZA CHWILĘ JĄ DODAM!
Pozdrawiam!
Mari Agreste

Miraculum: Biedronka i Czarny Kot, Rozdział 16

- Niech zgadnę, to był durnowaty pomysł Plagga? - westchnęła. Od razu pojawiło się kolejne kwami.
- Ej, byle nie durnowate! - próbował się bronić Plagg. - A tak poza tym obiecałeś mi autograf!
- Jaki autograf? - zapytała ciekawie Mari.
- Od Ani... - powiedziało rozmarzone kwami. Marinette lekko się zaśmiała.
- I taką właśnie ciebie lubię... - powiedział blondyn i przybliżył swoją twarz do jej ust. Dziewczyna teraz nie odepchnęła chłopaka. Zrozumiała, że on ją kocha... Połączyli swoje usta w namiętnym pocałunku. Plagg z lekkim obrzydzeniem wleciał do torby nastolatka. Tak samo postąpiła Tikki. Po kilku minutach oderwali się od siebie. Spojrzeli sobie głęboko w oczy. Jaki ja byłem cholernie głupi - pomyślał. - Miałem miłość swojego życia obok siebie... Marinette, gdy zobaczyła jego rzadką minę, przytuliła go. Chłopak odwzajemnił uścisk. Niestety nie trwało to zbyt długo, bo pojawiła się Anka.
- No nareszcie! Miłość rośnie wokół Was! - powiedziała puszczając oczko do kuzynki. Para spojrzała na brunetkę ze zdziwieniem.
- Co ty tu robisz? - zapytała Mari.
- Muszę z tobą porozmawiać. - fiołkowooka miała już coś powiedzieć, ale znowu "gwiazda" jej przerwała. - Nie bój się nie uciekłam. Rodzice wiedzą gdzie jestem. Dzisiaj nie mam żadnych zajęć do zrobienia więc mogę trochę czasu spędzić z tobą. - odpowiedziała na wszystkie pytania, które chciała jej zadać starszą jedynie o miesiąc kuzynka. Wtedy nagle wyleciał Plagg ze zdjęciem piosenkarki.
- Już nie mogłem się doczekać... Witaj, może mnie nie znasz, ale jestem Plagg, twój szalony wielbiciel. Czy mogłabyś dać mi swój autograf? - powiedział to z taką powagą, że aż Tikki wyleciała i zaczęła się śmiać. "Najaśniejsza z gwiazd" podpisała się na swoim zdjęciu, wzięła na rękę czarne kwami i dała mu całusa w czółko. Plagguś niczym anioł spadał w wolnym tempie na ziemię.
- Nie wiedziałam, że aż tak zawrócisz komuś w głowie... - powiedziała Mari i cała trójka wybuchnęła śmiechem.
- A co do spotkania, to przyjdź pod szkołę o 12.00. Mamy wtedy trzy godziny przerwy więc uda nam się pogadać.
- Okej... - przytuliła nastolatków i ruszyła przed siebie.
- Mam pewien pomysł Leen. - powiedziała do swojej kwami.
- Jaki? - zapytała jak zawsze grzecznie.
- Kupię Mari czerwony materiał w czarne kropki. Niech dostanie coś ode mnie za pomoc przy takiej niezdarze. - odrzekła.
- To nieprawda. Jesteś niezwykłą dziewczyną, Aniu. Po tylu latach mnie odnalazłaś i bez namysłu przygarnęłaś. Nigdy nie spotkałam takiej osoby. - białe kwami wtuliło się w jej szyję. Obie wyruszyły do najlepszego sklepu z materiałami w Paryżu. Lekcje mijały dość szybko. Najgorsza była pierwsza - matematyka. Potem fransucki, plastyka i W-F. I tak nadeszła godzina 12.00. Przed szkołą czekała już na nią kuzynka. Przywitała się i poszły do kawiarni "Café Paris" niedaleko placówki. Podeszła do nich serveuse*.
- Table pour deux personnes**. - powiedziała Marinette. Posiadaczki zajęły miejsca przy oknie. Dopiero teraz "Biedronka" zauważyła na rękach Ani rękawiczki.
- Dlaczego masz na rękach rękawice? Przecież jest lato. Ale ona nic. Nie odpowiedziała.
- Servez-moi s'il vous plaît Menu***. - powiedziała w głosie bez emocji do obsługi "nie mowa ". - Nous voudrions commander à la carte.**** - zwróciła się do dziewczyny. Po kilku minutach zamówiły cocktail de jus de fruits***** i riz à l'Impératrice******. - To o czym chciałaś ze mną pogadać? - Pomogłabyś mi znaleźć mi moją moc?
- Tak, jasne!
- A... Prawie bym zapomniała. - podała projektance torbę. W środku był piękny materiał "biedronkowy", igły, poduszeczki, szpilki, nowe nici i inne rzeczy. Marinette podskoczyła z radości. Ania zaczęła się śmiać. Po skończeniu posiłku, wyszły i jeszcze chwilę pogadały. Na sam koniec Ance przypomniało się, że Mari to po francusku mąż. Zaczęły obie nabijać się ze skrótu imienia. Do rozpoczęcia zajęć zostało 1,5 godziny więc Adrien zaprowadził ją do parku.
- Co chciałeś mi powiedzieć? - zapytała zaskoczona zachowaniem blondyna. A ten ukląkł na kolanie i wyjął piękny wisiorek oraz zapytał:
*****
Haha Polsat xd! Zachęcam do brania udziału w konkursie! Proszę o komentarze!

Tłumaczenia
*serveuse - kelnerka
** Table pour deux personnes - Stolik na dwie osoby.
***Servez-moi s'il vous plâit Menu - Proszę podać mi Menu.
****Nous voudrions commander à la carte - Zamówimy coś z karty.
*****cocktail de jus de fruits - koktajl owocowy.
******riz à l'Impératrice - szarlotka.

Pozdrawiam!
Mari Agreste
P.S. Teraz będzie więcej języka fransuckiego!

Konkurs!!

Piszę tego posta specjalnie dla osób, które nie widziały mojego posta pt.: 
"Teorie są prawdziwe?! #1 - Thomas Astruc" 
Dobra, ale teraz przejdźmy do konkursu... 

Warunki
1. Warunkiem przystąpienia do konkursu jest zgłoszenie się pod tym postem do dnia 12 kwietnia.
2. Konkurs polega na napisaniu: opowiadania ( może być z dialogiem ) , kartki z pamiętnika itd. ( tylko opowiadania o miraculum ).
3. Gotowe pracę proszę wysyłać na mój adres e-mail: ola_2003-2003@o2.pl do dnia 17 kwietnia. 
4.  Wyniki postaram się dodać w tym samym dniu. 

Nagrody 
1. Prace zwycięzcy/zwycięzców użyje w moich nowych opowiadaniach, które jeszcze się nie pojawiły na blogu. 
2. Osoby, które zajmą 1,2 i 3 miejsce - polecę ich bloga na mojej stronie. 
3. Wszystkie opowiadania zrecenzjuję na drugim blogu - Recenzje mang,anime i blogów 

Chętne osoby zapraszam! Według mnie opłaca się, bo ostatnio zajęłam drugie miejsce w konkursie u Agathe.  
Pozdrawiam! 
Mari Agreste 
P.S. Proszę również zamieścić przy pracach swój pseudomin lub imię i nazwisko oraz adres bloga (jeżeli posiadacie).  

Co ma do powiedzenia? #1 - Thomas Asturc

Hej! Piszę nagłego posta. Oglądając filmiki o miraculum u Olchusia,  padło imię i  nazwisko reżysera naszej Biedronki  I Kota - Thomas Asturc. Youtuber powiedział coś o twitterze więc postanowiłam to sprawdzić. Udało mi się zrobić zdjęcia. Zobaczycie je pod postem. Uwzględniłam dwa z nich. W jednym piszę (uwaga tłumaczyłam z angielskiego xd...) że akuma nigdy nie zamieni Biedronki w złoczyńce. Drugi, który wyróżniłam to taki... No właśnie słyszeliście o powstaniu anime o tym serialu..?! Jeżeli nie to zapraszam do Olchusia. Natomiast w drugim poście napisał coś że to jest drogie zrobienie jakiejś tam wersji czy coś w tym stylu. Jeszcze jest trzeci post, w którym mówi chyba o drugim sezonie. Dla osób chętnych zapraszam odwiedzenie profilu Thomasa Asturca na twitterze.
Pozdrawiam!
Mari Agreste - pierwsze źródło informacji xd..