czwartek, 31 marca 2016

Ponad 1000 wyświetleń!

Hej! Tu taki post informacyjny. Dzisiaj weszłam na swojego bloga ( tak dzisiaj! Po prostu tyle nauki xd...) i zobaczyłam że jest powyżej tysiąca wyświetleń. Dlatego w tym poście dziękuję wszystkim za odwiedzenie mojego bloga i wysyłanie komentarzy! Najbardziej jednak podziękuję:
Biedronce i Merga v.v Merows za dużo komentarzy. Jeszcze raz dziękuję i zapraszam do komentowania postów! Następną część opowiadania dopiero piszę więc nie wiem kiedy dodam ją. Proszę o branie udziału w konkursie i Q&A!
Pozdrawiam!
Mari Agreste


środa, 30 marca 2016

Miraculum Biedronka i Czarny Kot, Rozdział 11

Szybko uciekł, bo jego przemienia za chwilę minie.
-Było blisko. - powiedziała Biedronka.
-No co ty mi mówisz? - powiedział flirciarsko Adrien. Dziewczyna zarumieniła się.
-To o Ciebie chodziło. - powiedział Mistrz pokazując na Anię. - On chce twoje miraculum. Dziewczyna upadła na ziemię. Skuliła nogi, a po jej twarzy płynęły łzy. I wtedy podszedł do niej Patryk pocałował ją w policzek i przytulił.
-Wszystko będzie dobrze. Nie pozwolę ci się skrzywdzić. - wyszeptał jej do ucha. Lekko się zarumieniła i uśmiechnęła. Zazdroszczę ci - pomyślała Mari.
-Teraz wracajcie do domów. A ty musisz szybko odkryć swoją moc. - Mistrz zwrócił się do Ani. Nastolatka przytaknęła i ruszyła w stronę hotelu Grand Paris.
-Wiesz jesteś drugim najsilniejszym posiadaczem miracula więc może odprowadzę cię do domu? - zaproponował Adrien.
- Doobraa... - wyjąkała. Chłopak złapał ją mocno w pasie, a dziewczyna się zarumieniła. I kiedy doszli do piekarni rodziców Mari, nastolatek rzekł:
-Wiesz, jak już wiemy kim jesteśmy naprawdę to może... - Adrien chciał ją pocałować, ale ona uniknęła pocałunku. -Ale ja myślałem... - wyjąkał.
-Trzeba o mnie najpierw zawalczyć. - powiedziała bez jąkania się. Uśmiechnęła się szeroko, a on zrobił to samo, gdy tylko spojrzał na nią. W podzięce za odprowadzenie pocałowała go w policzek. Na twarzy chłopaka pojawiły się dwa rumieńce.
*****
-Leen muszę szybko znaleźć tą moc. - powiedziała do swojej kwami lekko poddenerwowanym głosem.
-Ale jak to zrobisz? Każdy posiadacz, który miał mnie posiadał inną siłę.
-Tym trudniej. Występy mam dopiero za tydzień. Jeszcze będą próby. Powinnam zdążyć. - powiedziała lekko się uśmiechając. - O, kurde ! - krzyknęła szeptem. Przed hotelem stało stado paparazzi. Szybko pobiegła za zaułek i przemieniła się. Dzięki jo-jo znalazła się na piętrze, na którym miała pokój. Sprawdziła czy nikogo nie ma. Nie było. Po chwili stała się normalną nastoletnią gwiazdą. Weszła do pomieszczenia i tam stali jej rodzice i Filip.
*****
-Tikki, ja za chwilę chyba zemdleje! - wykrzyczała to w poduszkę. - Adrien chciał mnie pocałować, a ja zrobiłam unik!
-Oj, Marinette miałaś rację.
-Chwila, Tikki. Jeżeli on był Czarnym Kotem to ze mną cały czas flirtował. A ja nie zwracałam na niego uwagi! To jakiś koszmar! - wykrzyczała. Kilka sekund później usłyszała pukanie do drzwi. To była pani Sabina - mama Marinette.
-Widziałam ciebie z jakimś chłopakiem koło naszej piekarni. To twój chłopak? - zapytała ciekawsko mama i usiadła obok Mari na kanapie w jej pokoju.
-Mamo! To tylko kolega! - wrzasnęła dziewczyna.
-Tak na pewno. Na początku całowanie, a później się wpada. - powiedziała surowym tonem. Mari nigdy nie usłyszała od swojej mamy takiej pogadanki. W końcu coś nastąpiło - pomyślała.
-Nie bój się mamo. Nigdy tak w życiu nie odstąpię. - powiedziała tak dorosło nastolatka.
-Cieszę się. - pani Dupain-Cheng uśmiechnęła się do jedynaczki. *****
-Gdzie byłaś? - zapytał Krzysztof.
-U Marinette. -Marinette nie było prawie cały dzień w domu. Ponownie pytam gdzie byłaś! - podniósł ton i uderzył ją w policzek.
-A teraz to cię obchodzi! - krzyknęła na niego.
- Jak byliśmy w domu to cię nie obchodziło co robię! - zerwała łańcuszek i rzuciła nim pod nogi ojca.
-Wspaniale! - krzyknął uradowany WC. - Dziękuję, Volpino. Teraz bez problemu zdobędę miracula! - złowieszczo uśmiechnął się.
-Nie ma za co. Przecież jestem twoim sługą. - odrzekła i swoim magicznym fletem dotknęła iluzji kłótni ojca, a ta zniknęła.
-Ania! Nie denerwuj się, bo WC tobą zawładnie! - próbowała uspokoić ją jej kwami.
-Zostaw mnie!! - wrzasnęła na nią zalana łzami i rzuciła wazonem, który po chwili się potukł.
-Kłótnia rodzinna to największy problem w życiu nastolatki. Leć do niej moja mała akumo i zawładnij nią! - powiedział uradowany i wypuścił czarnego motyla, który po niedługim czasie wleciał w bransoletkę, czyli miraculum.
-Witaj! Jestem WC i pomogę ci się zemścić na twoim ojcu, ale musisz przynieś mi miraculum Czarnego Kota! Umowa stoi?
-Oczywiście. - i stała się przeciwieństwem Muzy tak jak w jej śnie.
-Ale szefie zapo...
********
Hahaha.... Stałam się Polsatem. Chyba pierwszy raz! Proszę o komentarze.
Pozdrawiam!
Mari Agreste

wtorek, 29 marca 2016

Q&A #1

W tym poście informuje was o Q&A. Możecie zadawać mi pytania do 8 kwietnia. Mogą one dotyczyć mnie,bloga lub moje zdanie o serialu. To od was zależy pytanie. Będę je dzieliła na kategorię, a potem odpowiem na te pytania 9 kwietnia. Mam nadzieję że weźmiecie udział :). Oczywiście to nie będzie jedyne Q&A.
Pozdrawiam!
Mari Agreste

Artystyczne?! #1

Nowa seria na bloga wybieram najpiękniejsze rysunki lub podobne z serialu Miraculum Biedronka i Czarny Kot. Możecie podsyłać mi swoje prace na formularz kontaktowy na tym blogu. 
*****
W pierwszym poście z tej serii zobaczycie moje prace i referat z języka obcego na temat mojego ulubionego serialu.

Konkurs #1

Uwaga!
Ogłaszam konkurs dla osób z wyobraźnią! Musicie opisać mnie po wyglądzie. Minusem jest to że nie widzieliście mnie w ogóle. Macie uwzględnić (kolor i długość włosów,kolor oczu,wzrost oraz czy jestem szczupła lub gruba) i możecie też dodać cechy charakteru.
Czas do 1 kwietnia.
Odpowiedzi wysyłajcie na formularz kontaktowy, który jest na tym blogu. Napiszcie nazwę waszego bloga (jeżeli go macie), pseudonim  (np. mój to Mari Agreste) i odpowiedź.
Nagrody
I miejsce - polecę stronę na moim blogu + dedyk ze zdjęciem z serialu.
II miejsce -  dedyk ze zdjęciem z serialu
III miejsce - polęce post w google+.
Wyróżnienie - (jeżeli będzie) wchodzenie na bloga codziennie (co sprawi większą ilość wyświetleń)
Jak wygrać: wygrywa ta osoba która odgadnie jak najwięcej szczegółów.
Pozdrawiam!

Miraculum Biedronka i Czarny Kot, Rozdział 10

Mistrz Fu w normalnym życiu był jakimś masażystą czy terapeutą i mnóstwo ludzi przychodziło do niego. Po 45 minutach weszłyśmy do sali.
-Mistrz Fu? - zapytałam.
-Witaj! W końcu przyszłaś Muzo. - powiedział to tak spokojnie.
-Pewnie Mistrz wie z czym przychodzę?
-Tak, domyślam się. Weiji mamy gości! - wtedy zza wazony wyskoczył zielony kwami. Dziewczyny zrobiły tak samo. Wypuściły swoje kwami, aby mogły porozmawiać z Weijiem.
-Nie mamy dużo czasu. Od jakiego czasu masz te koszmary? - zapytał staruszek.
-Od 4 dni. Co noc się nasilają. - dodała.
-Trzeba jak najszybciej przywołać wszystkich posiadaczy. Może nawet jutro będzie ostateczne starcie. - rzekł i pokazał dziewczętom starą mapę i szkatułkę na miracula. Oczy dziewczyn się rozszerzyły. Nie widziały nigdy takiej rzeczy na żywo.
- Wiem, że to nie będzie łatwe dla was. Jesteście dopiero takie młode. Wasze życie niedługo zmieni się o 180 stopni. Dlatego przemieńcie się. - powiedział Mistrz po czym wziął jakiś proszek , który przywołuje posiadaczy i puścił co w niebo. Nastolatki przemieniły się tak jak staruszek kazał.
*****
-Co tak się przeglądasz Plagg? - zapytał Adrien odrabiając lekcję. - Co? Spojrzał na swojego kwami i podszedł do okna. Na niebie pokazał się czarny znak taki jak na jego pierścieniu.
-Mistrz Fu... - powiedział wolno Plagg. Adrien raczej zrozumiał o co chodziło.
-Plagg wysuwaj pazury! - I tak stał się Czarnym Kotem.
*****
Prawie cały budynek robił się od przemienionych posiadaczy miracul. -Cisza! Posłuchajcie mnie! - powiedział Mistrz Fu wchodząc do pokoju. Każdy miał wzrok skierowany na niego.
-Czy dotarł już Czarny Kot?
-Tak, obecny! - powiedział i pojawił się koło Biedronki.
-Witaj, my lady.
-Cześć!
-Dobrze otóż, gdy jesteśmy w składzie, poproszę do mnie najsilniejsze miraculum. - powiedział Mistrz. Wszyscy byli zmieszani. Najsilniejsze? - pomyśleli. Volpina przelamała barierę i powiedziała:
-Mistrzu, przecież są dwa najsilniejsze miracula. - powiedziała po czym pokazała na Biedronkę i Czarnego Kota.
-Masz rację. Do tej pory byli.
-Jak do tej pory? A ogóle po co to zamieszanie? Mistrzu miałam poważny problem. Koleżanka trafiła do szpitala i dzisiaj z niego wyszła. Podobno jest z kuzynką gdzieś poszła. Szukałam ich i nie mogę. To jest stratą czasu! - wrzasnęła.
Ania i Mari spojrzały na siebie.
-Ami? - zapytała spoglądając na Abeję.
-Hę?! Skąd wiesz jak się nazywam? - zapytała zgryźliwym głosem.
-Leen przestań zanucać pieśń! - i tak stała się normalną postacią.
-Anka!? - krzykli chyba wszyscy.
-Słucham twojej płyty! Jest bombowa! - powiedziało szare miraculum.
-Dzięki! - powiedziała zmieszana.
-I tak poznaliście najsilniejsze miraculum.
-Tak, właśnie poznaliście najsil... Co?! - wrzasnęła.
-Zgadza się. Jesteś najsilniejszym z miraculów.
-Ale przecież od niedawna je mam. Nie dam rady. Nawet nie odkryłam swojej mocy. - syknęła przez zęby. Była na siebie zła,że nie odkryła swojej siły.
-Dasz sobie radę. - Mistrz Fu klepnął ją po ramieniu.
-A wracając do pytania. - powiedziała Xiongmao.
-Kilka set lat temu było najsilniejsze miraculum. To była Leen. Ale zaginęła w nie określonych okolicznościach. No i miejsce najlepszych zajęliście wy. Ale teraz gdy odnalazła się Leen, spadliście o jedno miejsce. - zwrócił się do dwójki.
-A teraz przemieńcie się wszyscy. I każdy się ukazał w prawdziwej postaci.
-Aadrrienn...?! - Mari zarumieniła się.
-Marinnnettee...!? - oboje w tym czasie krzykli.
-Hejka! Ania... - powiedziały jej najlepsze przyjaciółki. Obróciła się i tam stał on... PATRYK?! Teraz wszystko jej się łączyło.
-O Jezu! Teraz wszystko rozumiem! - krzyknęła dziewczyna na cały pokój.
-Te wszystkie sny były takie same jak to co się działo teraz! Czy WC może sterować synami?
-Tak - odparł Mistrz Fu. - O, cholera!
I po tym w drzwiach stanął sam WC...
-Teraz nareszcie zdobędę tego co chcę! - zaśmiał się złowieszczo. Wziął silną kulę i wcelował ją we wrogów. Wszyscy uniknęli rzutu. Wydostali się z budynku. WC podążał wciąż za nimi. Już miał trafić w nich, ale przeszkodziło mu stado ptaków. Jego miraculum zaczęło pikać.
*****
Proszę o komentarze!

Miraculum Biedronka i Czarny Kot, Rozdział 9

Ty byś jej powiedziała. Przecież jak się dowie, że chłopak, który jej się podoba pod inną postacią z nią flirtuje, to ona po prostu się załamie - pomyślała.
-Leen, a ty myślisz że te sny to tylko koszmary? - zapytała dziewczyna wpatrując się przez okno.
-Nie wiem, ale lepiej pójdźmy do Mistrza Fu.
-Mistrza Fu?! Kto to jest?
-To opiekun miraculi. On sam ma miraculum żółwia. Służy on posiadaczą dobrą radą. - wytłumaczyła kwami.
-Za trzy dni udamy się prosto do niego. Zgoda? - zapytała Leen. Istotka przytaknęła i zaczęła jeść truskawki. Ania w tym czasie wyciągnęła swój pamiętnik i długopis. Minutę później zaczynała pisać wpis z dzisiejszą datą.
*****
Następny dzień
-I jak tam Anka? - zapytała Alya gdy wchodziła z Mari po schodach.
-Za dwa dni wyjdzie. Lekarka mówiła że ma lekki wstrząs mózgu i zwichniętą lewą rękę.
- To dobrze. To wszystko przez tą idiotkę Chloé. - odrzekła.
-Hej, Marinette! Jak tam u Anki? - zapytał Adrien.
-Dobbrzee... - wyjąkała. Było na jej twarzy widać poddenerwowanie.
-To fajnie. - odpowiedział.
-Dzieci, proszę do klasy! - krzykła nauczycielka.
*****
-Witaj, jak się czujesz? - do sali sławnej piosenkarki weszła lekarka. -Dobrze. - powiedziała bez żadnych emocji w głosie.
-Po zrobieniu drugiej tomografii nic nie widzę niepokojącego. Szwy dzisiaj zdejmiemy. Ręka zagoi się za kilka dni. W zasadzie mogę przynieś wypis. Chyba że wolisz zostać jeszcze te dwa dni?
- Nie, wolę wyjść. - powiedziała podekscytowana.
-W takim razie pójdę po niego. - i kobieta wyszła z sali.
*****
-Marinette! Powiedz twojej kuzyneczce, że nie zamierzam jej przepraszać! - wrzeszczała na nią Chloé.
-No to nie przepraszaj. Ona i tak na to nie liczy! - odpowiedziała jej Mari. -Jak to nie liczy?! - wrzasnęła i szła właśnie do swojej limuzyny gdy zauważyła w bandażu na ręce Anię. Co ona tu robi? - pomyślała.
-Sabrina! Mam pewien pomysł. - powiedziała do rudowłosej. Powiedziała jej coś na ucho.
-Anka!? Wypuścili Cię? - krzyknęła z niedowierzaniem Mari. To był zły pomysł. Po chwili za rogu wyskoczyła banda paparazzi.
-Uciekajmy! - zdążyła tylko powiedzieć. Po 30 minutach udało im się uciec.
-I widzisz co narobiłaś. - powiedziała zdyszana.
-Przepraszam. - Mari już miała w oczach łzy. Wtedy Anka zaczęła się śmiać i przytuliła ją.
-Nie masz za co! Jak prawie codziennie tak mam.
-Na serio?! To współczuje ci. Jednak bycie gwiazdą nie jest takie idealne. -Z tym się zgodzę. - uśmiechnęła się szeroko i obie wybuchły śmiechem.
-O, widzisz Sabrina jakie to urocze! - zza śmietnika wyłoniła się Chloé wraz ze swoją przyjaciółką. - I co zmęczyłyście się po 30 minutowym lataniu przed natrętnymi mężczyznami?! - I wtedy wybuchła śmiechem.
-Więc to ty ich nasłałaś?! - krzykła z oburzeniem Mari. Już miała coś jej zrobić jednak powstrzymała ją Ania. Powiedziała jej coś na ucho. Po chwili obie się uśmiechały.
-Dzięki Chloé! Właśnie podpisałam kontrakt z firmą Falov produkującą najlepsze buty w Paryżu i mam prezentować ich najnowsze modele sportowe. Dzięki tobie na pewno mi się to uda. - powiedziała Ania. Chloé zdruzgotana wyszła z Sabriną.
-Słuchaj muszę ci coś powiedzieć. - powiedziała "gwiazda" gdy upewniła się że nikt nie słyszy. Siedziały właśnie w kawiarni i piły najlepszą herbatę w Paryżu.
- Musimy iść do Mistrza Fu.
-Ale dlaczego? - zapytała Mari.
-Bo widzisz co noc śnią mi się koszmary z ostatecznym starciem WC. Leen powiedziała żebym poszła do Mistrza Fu. Pójdziesz ze mną? Marinette przytaknęła i kiedy skończyły pić herbatę, wyruszyły.
-Poczekaj! - powiedziała szeptem. I obie miały na sobie kapelusze,okulary i płaszcze.
-Po co nam to? Wyglądamy idiotycznie. - zaczęła się śmiać.
-To jest sposób żeby paparazzi nas nie nakryli. Uwierz mi, to sprawdzony sposób.
-A właśnie, nadal nie wiem dlaczego wyszłaś ze szpitala? - spojrzała na nią surowym wzrokiem.
-Pani doktor powiedziała, że jest okej i dała mi wypis. I to jest cała filozofia!
-A rodzice wiedzą?
-Tak, zadzwoniłam do nich i powiedziałam że będę z Tobą.
-Aha. To właśnie tu. - szepnęła Mari. Nastolatka pokazała jej budynek przypominający styl chiński.
*****
Spięłam się i napisałam kolejne opowiadanie. Raczej jutro nie dodam postu, bo idę do szkoły i muszę odrobić lekcję. A poza tym jutro jadę do kina. Ale nie martwcie się, bo nie odchodzę na zawsze :). Pozdrawiam!